In mijn vorige blog had ik het erover dat informatiebeveiliging niet alleen over je hoofdproces gaat, maar óók over alle ondersteunende processen eromheen. Je kunt je productieproces nog zo strak beveiligen, als iemand in de financiële administratie een spookfactuur betaalt, dan ben je alsnog de klos. Kortom: je bent zo veilig als je zwakste schakel.
Maar waar zit informatiebeveiliging nou eigenlijk allemaal in? Spoiler: overal.
Denk eens aan je HR-afdeling. Nieuwe medewerkers krijgen toegang tot systemen, oude medewerkers moeten daar juist weer uit. Als dat niet netjes geregeld is, kan iemand die weg is gewoon nog bij je bestanden. Dat wil je niet.
Of kijk naar marketing. Een social media post lijkt onschuldig, maar wat als er per ongeluk klantgegevens of interne informatie in terechtkomt? Dan staat het binnen no time op internet - en dat is dan niet meer weg te krijgen.
En dan financiën. Je hoort vaak verhalen van bedrijven die geld overmaken naar een “bekende leverancier”, terwijl het in werkelijkheid een nepfactuur was. Eén klik, en je bent duizenden euro’s kwijt.
Zelfs in de facilitaire hoek speelt het mee. Denk aan een schoonmaker die toegang heeft tot je kantoor. Als er geen afspraken zijn over hoe met vertrouwelijke papieren of laptops wordt omgegaan, heb je daar ook risico’s.
Het punt is: informatiebeveiliging is niet een IT-dingetje dat je bij de systeembeheerder parkeert. Het zit verweven in élk proces, groot en klein. Overal waar informatie stroomt, moet je nadenken: wie mag dit zien, gebruiken of aanpassen? En wat als het misgaat?
De grap is: vaak zijn simpele maatregelen al genoeg om veel risico’s weg te nemen. Toegangsrechten netjes bijhouden, afspraken maken over hoe je met klantgegevens omgaat, of gewoon even dubbel checken of een factuur klopt.
Dus: informatiebeveiliging is geen los eiland. Het is de lijm tussen al je processen. En hoe beter je die lijm smeert, hoe minder kans dat er stukken uit elkaar vallen. Laat die ducttape dus maar achterwege!