Vorig jaar kwam ik een stoffige doos tegen op zolder. Zo’n doos die al drie verhuizingen ongeopend meeverhuisd is. En daarin trof ik, naast oude cd’s, ook mijn oude iPod mini aan met precies dezelfde muziek er op die ik ook vaak op Spotify luister. Dat zette me aan het denken: wat als Spotify besluit dat ik het dubbele moet betalen of simpelweg niet meer mag luisteren?
En dat is ook relevant voor informatie en software binnen bedrijven. Vaak wordt er bij vernieuwing of innovatie meteen aan online diensten (SaaS) gedacht. Maar is dat echt goedkoper? En wat als die dienst niet goed aansluit bij wat je eigenlijk nodig hebt? Of ze besluiten de stekker er uit te trekken (of gaan failliet)? En als zo’n dienst gehackt wordt dan ben je overgeleverd aan de goden, zoals ik eerder schreef in deze blog.
Daar zit ook precies het verschil met mijn iPod en Spotify. Voor de muziek heb ik ooit betaald (met name de cd’s) en mag ik gebruiken zolang ik wil. Ik kan ze converteren naar elk formaat en tot ik 100 ben luisteren. Ik bezit altijd het recht om de muziek te luisteren, bij Spotify heb ik het recht op toegang. En voor een ondernemer die erg afhankelijk is van een stuk software of online dienst is dat geen klein verschil.
Bij het uitbesteden van softwareontwikkeling moet eigenaarschap wel contractueel goed geregeld zijn. Zonder contract dat bepaalt dat jij eigenaar wordt van de software, zelfs als je alle uren betaalt, kan het eigenaarschap nog steeds bij de ontwikkelpartij liggen. Als je de ontwikkeling echt zelf in de hand houdt met een ontwikkelaar in vaste dienst regel je dat via zijn arbeidscontract.
Daar staat natuurlijk tegenover dat het onderhouden van de software voor je gedaan wordt. Een legertje softwareontwikkelaars die dagelijks met het product aan de gang zijn kunnen dat natuurlijk behoorlijk efficiënt en veilig. En dat zelf doen brengt dus naast flinke kosten ook risico’s met zich mee.
Ik pleit dan ook niet voor het een of het ander. Ik denk dat dat een strategische beslissing is genomen op directieniveau. Gebaseerd op, en de vaste lezer voelt hem aankomen, risico’s. En die risico’s gaan dus over het primaire proces: je grootste hoofdpijn als dat uitvalt.
En dat betekent ook dat je je Office-suite en CRM-pakket gewoon online kan inkopen. Maar dat ordersysteem met koppeling naar je productielijn kan misschien beter gewoon in-house ontwikkeld en onderhouden worden.
Wat kun je hier nu concreet mee? Pak je drie belangrijkste systemen. Duik in de (online) handleiding of help en zoek uit hoe je je data kunt exporteren. Laat iemand de export doen, gewoon om te zien of het kan. Een halfuurtje werk en je weet of je je gegevens mee kunt nemen naar een andere partij.
Stap je over van partij? Zorg dan dat je vooraf helder hebt, of contractueel hebt vastgelegd:
- of je je data gemakkelijk in een open formaat kunt exporteren;
- hoe lang je data exporteerbaar blijft na het opzeggen;
- wat er gebeurt als je leverancier failliet gaat.
En mijn iPodje? Die draait inmiddels weer overuren na een upgrade van de batterij en interne schijf. Geen BigTech die meekijkt met wat ik luister, geen reclame en ook muziek als internet er even niet is.
Wat zou jij binnen jouw organisatie nooit (online) uitbesteden?